Świadectwo charakterystyki energetycznej, potocznie nazywane certyfikatem energetycznym, jest to dokument wydawany przez upoważnionego specjalistę, określający wielkość zapotrzebowania na energię konieczną do użytkowania lokalu. W świadectwie podaje się zapotrzebowanie na energię wynikające z przeznaczenia i standardu budynku oraz jego systemów instalacyjnych, a nie na podstawie pomiaru zużycia energii przez użytkowników lokalu. To znaczy, że jest brana pod uwagę jedynie dokumentacja techniczna lub w przypadku jej braku wyznacza się charakterystykę w wyniku inwentaryzacji techniczno – budowlanej.

Świadectwo charakterystyki energetycznej zostało wprowadzone w polskim ustawodawstwie 1 stycznia 2009 roku jako wdrożenie Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 16 grudnia 2002 roku. Dyrektywa ta ma na celu promowanie budownictwa efektywnego energetycznie oraz zwiększenie świadomości społecznej w temacie możliwości oszczędzania energii w budownictwie. Świadectwo jest


obowiązkowe dla wszystkich nowo wybudowanych nieruchomości oraz używanych wprowadzonych do obrotu, a także dla budynków, których charakterystyka energetyczna uległa zmianie w wyniku przebudowy lub remontu.
Certyfikat energetyczny budynku jest ważny 10 lat i nie należy go mylić z audytem energetycznym, który jest związany z innymi aktami prawnymi i jest używany do potrzeb termomedernizacji.


Dzięki świadectwu charakterystyki energetycznej nabywca lub najemca lokalu może określić w przybliżeniu roczne zapotrzebowanie na energię. Dodatkowo świadectwo określa obiektywne własności cieplne obudowy budynku (ścian, stropów, okien drzwi), co jest bardzo cenną informacją dla nabywcy nieruchomości. Możemy, dzięki temu, podjąć decyzję przy zakupie, znając rzeczywiste zapotrzebowanie energetyczne budynku, niezwiązane
z rodzajem medium zasilającego. Pozwala to porównać lokale lub budynki wskazując, który potrzebuje mniej energii, aby uzyskać identyczny efekt oraz wywnioskować, co można zmienić, by zredukować zużycie energii w danym miejscu.